روز اولی که این وبلاگ راه افتاد پیش خودم گفتم اینجا تبدیل میشه به محلی برای جمع شدن نظرات و افکار بچه ها، البته نمیگم این مسأله اتفاق نیفتاده ولی می تونست وضعیت خیلی بهتر از اینی باشه که الآن هست.به قول بیل گیتس اینترنت میدان اصلی دهکده جهانیه . هر چقدر هم که از خصوصیات فردی این آدم خوشمون نیاد باید قبول کنیم حرف خوبی زده.

معلوم نیست چه اتفاقی افتاده که دیگه دوستان زیاد مایل نیستند تاپیک بذارند ، یا اگر هم مطلبی گذاشته میشه به هر موضوعی مربوط میشه بجز کامپیوتر و مباحث مربو ط به رشته اختصاصی مون.

با عرض معذرت مجبورم بگم این وبلاگ بیشتر شبیه این چت روم های وقت گذرونیه تا وبلاگ تعدادی دانشجوی ترم پنجم کامپیوتر.از دوستان خوبم می خوام بجای ناراحت شدن از دست من کمی واقع بین باشن و کمی هم به دوروبرشون نگاه کنند. مثلأ ازشون میخوام به همین وبلاگی که آقای بازقندی (که البته ایشون بهیچ وجه جزو مخاطبین من در این تاپیک نبودند) کتابها رو از اونجا معرفی می کنند یه سری بزنند ، و یا وبلاگهای ذنجیره ای بچه‌های رشته ارتباطات دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه تهران که با وارد شدن به هر کدومشون با لینک هایی که وجود داره میشه به بقیشون هم سر زد.

امیدوارم دوستانم با دیدن این وبلاگها و چندین وبلاگ دیگه ای که به همین صورت دارن فعالیت میکنن کمی به مسأله تخصص اهمیّت بدهند و قدر خودشون رو بیشتر بدونند.